AL DIE JAREN …MUZIEK (deel 13)

Vervolg van verleden week vrijdag:

De A&R manager twijfelde. Hij vond het toch wel goed klinken en stelde voor om het bandje bij zich te houden en dan in een vergadering te bespreken en zou ons dan wel op de hoogte stellen. Wij besloten om dat niet te doen. Nooit het bandje uit handen geven ! (maakten wij daar niet een historische vergissing? Vis aan de lijn en niet binnenhalen?).

We spraken af dat we over een paar dagen wel weer zouden bellen en als hij dan een paar beslissers bij elkaar had kwamen we wel terug. Eind van het liedje was dat we hem nooit meer te pakken kregen en ook niet meer terug hoefden te komen.

Plan twee. Koelewijn. Die was toch ooit de eerste geweest met een Nederlandstalig plaatje ? Nou dan. Wij weer naar Hilversum. In Hilversum zochten we het telefoonnummer van de platenmij Phonogram van Koelewijn op. Nadat ik het verhaal vanuit de telefooncel vertelde konden we dezelfde middag langskomen.

Een paar uur later zaten we tegenover Peter Koelewijn in zijn kantoor. Hij knalde het bandje in de cassettedeck en ging met de beentjes op tafel zitten luisteren. Vandaag had ik geen goed gevoel en dat kwam uit. Nadat hij de drie nummers had beluisterd zei hij: “Ik krijg er geen dikke tampeloerus” van (nog een geluk, dacht ik). Ga eerst maar eens een behoorlijke tekst schrijven. 1-0 voor Koelewijn. Ik was zwaar op mijn teentjes getrapt en de heer Koelewijn stond vanaf nu in ons zwarte boek. Hij wel met zijn Angeline, de blonde sexmachine. Ga zelf eens een behoorlijke tekst schrijven man, dacht ik.

Ook hier dropen we teleurgesteld af.

Plan drie…

Peter Tetteroo

Volgende week vrijdag verder.

Lees ook:AL DIE JAREN…MUZIEK (deel 12)
Lees ook:AL DIE JAREN MUZIEK (DEEL 31)
Lees ook:AL DIE JAREN MUZIEK (deel 15)
Lees ook:AL DIE JAREN…MUZIEK (DEEL 18)
Lees ook:AL DIE JAREN…MUZIEK (deel 8)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.